شما یادتون نمیاد، تو راه مدرسه اگه یه قوطی پیدا میکردیم تا خود مدرسه شوتش میکردیم
شما یادتون نمیاد: دفتر پرورشی با اون نقاشی ها و تزئینات خز و خیل :دی
شما
یادتون نمیاد، یه زمانی به دوستمون که میرسیدیم دستمون رو دراز میکردیم که
مثلا میخوایم
دست بدیم، بعد اون واقعا دستش رو دراز میکرد که دست بده، بعد
ما یهو بصورت ضربتی دستمون رو
پس میکشیدیم و میگفتیم: یه بچه ی این قدی
ندیدی؟؟ (قد بچه رو با دست نشون میدادیم) و بعد
کرکر میخندیدیم که کنفش
کردیم
شما
یادتون نمیاد تو دبستان وقتی مشقامونو ننوشته بودیم معلم که میومد بالا
سرمون الکی تو
کیفمونو می گشتیم میگفتیم خانوم دفترمونو جا گذاشتیم!!
شما یادتون نمیاد افسانه توشی شان رو!!
شما یادتون نمیاد: چی شده ای باغ امید، کارت به اینجا کشید؟؟ دیدم اجاق خاموشه، کتری چایی
روشه، تا کبریتو کشیدم، دیگه هیچی ندیدم
شما یادتون نمیاد: شد جمهوری اسلامی به پا، که هم دین دهد هم دنیا به ما، از انقلاب ایران دگر،
کاخ ستم گشته زیر و زبر...!!
شما یادتون نمیاد، برگه های امتحانی بزرگی که سر برگشون آبی رنگ بود و بالای صفحه یه "برگه
امتحان" گنده نوشته بودن
شما
یادتون نمیاد: زندگی منشوری است در حرکت دوار ، منشوری که پرتو پرشکوه
خلقت با رنگهای
بدیع و دلفریبش آنرا دوست داشتنی، خیال انگیز و پرشور ساخته
است. این مجموعه دریچه ایست به
سوی..... (دیری دیری ریییییینگ) :
داااااستانِ زندگی ی ی ی (تیتراژ سریال هانیکو)
شما یادتون نمیاد: یک تکه ابر بودیم، بر سینه ی آسمان، یک ابر خسته ی سرد، یک ابر پر ز باران
شما
یادتون نمیاد، چیپس استقلال رو از همونایی که تو یه نایلون شفاف دراز بود و
بالاش هم یه مقوا
منگنه شده بود، چقدرم شور بود ولی خیلی حال میداد
شما یادتون نمیاد، با آب و مایع ظرفشویی کف درست میکردیم، تو لوله خالی خودکار بیک فوت
میکردیم تا حباب درست بشه
شما
یادتون نمیاد، هر روز صبح که پا میشدیم بریم مدرسه ساعت 6:40 تا 7 صبح،
رادیو برنامه "بچه
های انقلاب" رو پخش میکرد و ما همزمان باهاش صبحانه
میخوردیم
شما یادتون نمیاد: به نام الله پاسدار حرمت خون شهدا، شهدایی که با خون خود درخت اسلام را
آبیاری کردند. این مقدمه همه انشاهامون بود
شما
یادتون نمیاد، توی خاله بازی یه نوع کیک درست میکردیم به اینصورت که
بیسکوییت رو توی
کاسه خورد میکردیم و روش آب میریختیم، اییییی الان فکرشو
میکنم خیلی مزخرف بود چه جوری
میخوردیم ما :))))
شما یادتون نمیاد: انگشتر فیروزه، خدا کنه بسوزه !
شما یادتون نمیاد، اون موقعها یکی میومد خونه مون و ما خونه نبودیم، رو در مینوشتن: آمدیم منزل،
تشریف نداشتید!!
شما
یادتون نمیاد، بچه که بودیم به آهنگها و شعرها گوش میدادیم و بعضی ها رو
اشتباهی
میشنیدیم و نمی فهمیدیم منظورش چیه، بعد همونطوری غلط غولوط حفظ
میکردیم
شما یادتون نمیاد، خانواده آقای هاشمی رو که میخواستن از نیشابور برن کازرون، تو کتاب تعلیمات
اجتماعی
شما
یادتون نمیاد: دختره اینجا نشسته گریه می کنه زاری میکنه از برای من یکی
رو بزن!! یه نفر هم
مینشست اون وسط توی دایره، الکی صدای گریه کردن
درمیآورد
شما یادتون نمیاد، با مدادتراش و آب پوست پرتقال، تارعنکبوت درست می کردیم
شما
یادتون نمیاد، تابستونا که هوا خیلی گرم بود، ظهرا میرفتیم با گوله های
آسفالت تو خیابون بازی
میکردیم!! بعضی وقتا هم اونها رو میکندیم میچسبوندیم
رو زنگ خونه ها و فرار میکردیم
شما
یادتون نمیاد، وقتی دبستانی بودیم قلکهای پلاستیکی سبز بدرنگ یا نارنجی به
شکل تانک یا
نارنجک بهمون می دادند تا پر از پولهای خرد دو زاری پنج زاری و
یک تومنی دوتومنی بکنیم که برای
کمک به رزمندگان جبهه ها بفرستند
شما
یادتون نمیاد، همسایه ها تو حیاط جمع می شدن رب گوجه می پختن. بوی گوجه
فرنگی پخته
شده اشتهابرانگیز بود، اما وقتی می چشیدیم خوشمون نمیومد، مزه
گوجه گندیده میداد
شما
یادتون نمیاد، تو کلاس وقتی درس تموم میشد و وقت اضافه میآوردیم، تا زنگ
بخوره این بازی رو
میکردیم که یکی از کلاس میرفت بیرون، بعد بچه های تو
کلاس یک چیزی رو انتخاب میکردند، اونکه
وارد میشد، هرچقدر که به اون چیز
نزدیک تر میشد، محکمتر رو میز میکوبیدیم
شما یادتون نمیاد، دبستان که بودیم، هر چی میپرسیدن و میموندیم توش، میگفتیم ما تا سر اینجا
خوندیم :دی
شما یادتون نمیاد، خانم خامنه ای (مجری برنامه کودک شبکه یک رو) با اون صورت صاف و صدای
شمرده شمرده ش
شما یادتون نمیاد: سه بار پشت سر هم بگو: گاز دوغ دار، دوغ گازدار!! یا چایی داغه، دایی چاقه
شما یادتون نمیاد، صفحه های خوشنویسی تو کتاب فارسی سال سوم رو
شما
یادتون نمیاد، قبل از برنامه کودک که ساعت پنج بعدازظهر شروع میشد، اول
بیست دقیقه عکس
یک گل رز بود با آهنگ باخ،،، بعد اسامی گمشدگان بود با
عکساشون.. که وحشتی توی دلمون
مینداخت که این بچها چه بلایی سرشون اومده؟؟
آخر برنامه هم نقاشیهای فرستاده شده بود که
همّش رنگپریده بود و معلوم نبود
چی کشیدند.
تازه نقاشیها رو یک نفر با دست میگرفت جلوی دوربین، دستش هم هی میلرزید!!
آخرش هم: تهران ولیعصر خیابان جام جم ساختمان تولید طبقه دوم، گروه کودک و نوجوان
شما
یادتون نمیاد، یه برنامه بود به اسم بچه هااااا مواظبببببب باشییییییددددد
(مثلا صداش قرار بود
طنین وحشتناکی داشته باشه! بعد همیشه یه بلاهایی که
سر بچه ها اومده بود رو نشون میداد، من
هنوز وحشت چرخ گوشت تو دلمه. یه
گوله ی آتیش کارتونی هم بود که هی این طرف اون طرف میپرید
و میگفت:
آتیش آتیشم، آتیش آتیشم، اینجا رو آتیششش میزنم، اونجا رو آتیششش میزنم، همه جا رو
آتیششش میزنم
شما
یادتون نمیاد، قرآن خوندن و شعار هفته (ته کتاب قرآن) سر صف نوبتی بود
برای هر کلاس، بعد
هر کس میومد سر صف مثلا میخواست با صوت بخونه میگفت:
بییییسمیلّـــَهی یُررررحمـــَنی
یُرررررحییییییم
شما یادتون نمیاد، اون موقعی که شلوار مکانیک مد شده بود و همه پسرا میپوشیدن
شما یادتون نمیاد: بااااااا اجازه ی صابخونه (سر اکبر عبدی از دیوار میومد بالا)
شما یادتون نمیاد: تو دبستان سر کلاس وقتی گچ تموم میشد، خدا خدا میکردیم معلم به ما بگه بریم
از دفتر گچ بیاریم
همیشه هم گچ های رنگی زیر دست معلم زود میشکست، بعدم صدای ناهنجار کشیده شدن ناخن
روی تخته سیاه
شما
یادتون نمیاد، یکی از بازی محبوب بچگیمون کارت جمع کردن بود، با عکس و اسم
و مشخصات
ماشین یا موتور یا فوتبالیستها، یا ضرب المثل یا چیستان ...
شما یادتون نمیاد، قدیما تلویزیون که کنترل نداشت، یکی مجبور بود پایین تلویزیون بخوابه با پاش
کانالها رو عوض کنه
شما
یادتون نمیاد: گل گل گل اومد کدوم گل؟ همون که رنگارنگاره برای شاپرکها یه
خونه
قشنگه. کدوم کدوم شاپرک؟؟ همون که روی بالش خالهای سرخ و زرده، با
بالهای قشنگش
میره و برمیگرده، میره و برمیگرده.. شاپرک خسته میشه...
بالهاشو زود میبنده... روی گلها
میشینه... شعر میخونه، میخنده
شما یادتون نمیاد، اون مسلسل های پلاستیکی سیاه رو که وقتی ماشه اش رو میکشیدی
ترررررررررررررتررررررررررررر صدا میداد
شما
یادتون نمیاد، خط فاصله هایی که بین کلمه هامون میذاشتیم یا با مداد قرمز
بود یا وقتی خیلی
میخواستیم خاص باشه ستاره می کشیدیم :دی
شما
یادتون نمیاد: من کارم، مــــــــــَن کارم. بازو و نیرو دارم، هر چیزی رو
میسازم، از تنبلی بیزارم، از
تنبلی بیزارم. بعد اون یکی میگفت: اسم من،
اندیشه ه ه ه ه ه، به کار میگم همیشه، بی کار و بی
اندیشه، چیزی درست
نمیشه، چیزی درست نمیشه
